Na de oorlog ging het lijden verder

  Historie
Liefde in Arbeidsdienst met levenslange boete
Liefde in Arbeidsdienst met levenslange boete

In 1941 verordende Rijkscommissaris Seyss-Inquart de verplichte tewerkstelling in Nazi-Duitsland en overige bezette gebieden. Bij deze Arbeidseinsatz kwamen 30.000 Nederlanders door honger, ziekte en oorlogsgeweld om het leven. Volgens de in 1949 geboren Vughtenaar, Harrie Nogarede, auteur van het boek 'Arbeidsdienst' was daarmee het leed nog niet geleden.

De Duitse verordening was in strijd met het Volkenrecht maar geen enkel probleem voor de oorlog zuchtige Duitsers. De Duitse aanvalsdrang benodigde echter zo veel mankracht dat de complete Duitse Wirtschaft werd uitgehold. Met dwangmiddelen werden jonge mannen van 18 tot 39 jaar uit bezette gebieden opgeroepen om de leegloop op te lossen. Tussen 1939 en 1945 verbleven meer dan 10 miljoen dwangarbeiders in Duitsland en in het door Duitsland bezette gebied waarvan een half miljoen Nederlanders.


Duitse vrouwen

Dwangarbeiders werden op hun vakgebied geselecteerd zoals bouwvakkers en machinebankwerkers en ondergebracht in Arbeitserziehungslagers en concentratiekampen. Het vele ondenkbaar leed gedurende de 'Einsatz' is al meermaals uitgebreid beschreven. Harrie Nogarede beschrijft zijn dichtbij ervaring naar de situatie van de Duitse vrouw ná oorlogstijd. Nogarede vertelt: 'Na de oorlog ging het lijden verder door lichamelijke letsels en psychisch leed. Zo ook het lijden van Duitse vrouwen die met hun geliefden meereisden naar een land dat hen als vijand zag. Mijn boek gaat over een opbloeiende liefde tijdens Arbeidsdienst in Duitsland tussen de jonge metselaar Karel een jongen uit een Brabants dorp en de 18 jarige Duitse Hilde uit een dorp net over de grens bij Venlo. Tijdens hun tewerkstelling gaat de oorlog voor hen vrij rustig voorbij en ze worden verliefd. Als Hilde in verwachting raakt willen zij trouwen maar hun verschillende geloof laat dat niet toe met alle gevolgen van dien'. Als de oorlog afloopt volgt Hilde haar geliefde naar Nederland. Ze blijken niet welkom. Het weerzien met de familie van Karel verloopt dramatisch. Nogarede: 'Ze hadden gehoopt een onderkomen en thuishaven te vinden maar thuiskomen met een Duitse vrouw, met een heiden in een katholiek dorp en een kind, was als de lont in het kruitvat'. Ze vinden een 'oplossing' maar levenslange volksspot valt hen ten deel: het geklets het beschimpen en negeren. Nogarede: 'Daarvoor had meer begrip gepast. Duitse vrouwen hebben in Nederland hun werkzame leven opgepakt, zoals Hilde dat bij Verkade deed. Zij hebben Nederland daarmee verder opgebouwd en hun kinderen naar Nederlandse normen en waarden opgevoed. Zij hebben een levenslange psychische last meegedragen."

Meer berichten