Logo stadsbladdenbosch.nl


Foto: Jack Monde
Column Joop Wassenaar

Column Joop Wassenaar: Bossche bol voor Hassan

  Column

Een lotgenoot van Hassan mag ik me niet noemen. Hij kwam naar Nederland gevlucht, ik heb uit vrije wil elders geleefd en ben vrijwillig teruggekeerd. Desalniettemin voelden we ons allebei ontheemd toen we elkaar voor het eerst troffen. Den Bosch was voor ons een vreemde stad.

Hassan drijft een kapperszaak en kleermakerij bij ons om de hoek. Ik kwam bij hem in de stoel terecht toen ik zijn straat verkende, hij had de avond daarvoor huis aan huis een mooie folder verspreid om klanten te trekken. Het was een hectische eerste keer, voor ons allebei.

Hassan sprak nog maar erg weinig Nederlands. Toen ik hem vroeg of hij vrouw en kinderen had kunnen meenemen, dacht hij dat ik het over zijn auto had. Hij scharrelde onwennig door het spiksplinternieuwe en supermoderne interieur van zijn zaak, met een popzender op de televisie.

Hassan was nog maar net met me bezig toen er nog een man, een landgenoot van hem, binnenkwam. Ik hoopte voor Hassan dat het een klant was maar al gauw ontspon zich tussen de twee een hevig twistgesprek. Omdat Hassan woedend een voorraad parfumflessen in de armen van de ander drukte, denk ik dat hij van de ander had geleend.

Tot overmaat van ramp incasseerde Hassan alleen maar contant geld en had ik me tot dan door Den Bosch bewogen met een Finse creditcard. De rest van die dag was ik op zoek naar een flappentap en de volgende ochtend stonden we weer blozend en gegeneerd tegenover elkaar. Had hij verondersteld dat ik nooit zou betalen?

Telkens wanneer ik in de tijd daarna langs Hassans zaak liep, vreesde ik dat die definitief gesloten zou zijn. Maar gister besloot ik er poolshoogte te gaan nemen, stapte ik er weer naar binnen en had Hassan een geweldige verrassing voor me in petto.

Hij wist nog precies wie ik was.

Zijn zaak zat vol, zijn kinderen speelden in de aangrenzende ruimte en uit de luidsprekers klonk prachtige arabische muziek. Hassan had zichzelf teruggevonden in de vreemde omgeving en maakte in vloeiend Nederlands een grap tegen me.

'Het gaat goed hier', zei ik. Waarop hij riposteerde: ' Het zou nog beter gaan als je niet maar eens per jaar naar de kapper gaat!'

reageer als eerste
Meer berichten