Ferd van Leeuwen voor de haperende pinautomaat, een van de gespeelde perikelen uit de musical Pleiskwartier. Foto: Peer Reede
Ferd van Leeuwen voor de haperende pinautomaat, een van de gespeelde perikelen uit de musical Pleiskwartier. Foto: Peer Reede (Foto: )

Musical over het Paleiskwartier: 'Er komen hier ook huurders wonen'

DEN BOSCH - Zomaar een uitlating, of misschien een hartenkreet van een koper van een appartement in het Paleiskwartier waarmee direct de toon wordt gezet voor wat men zoal kan verwachten in de musical 'Pleisketier'. Ervaringen van bewoners van dit stadsdeel in ontwikkeling, maar die met gemak model kunnen staan voor onze eigentijdse wijze van samenleven. De musical 'Pleiskwartier' speelt van maandag 16 tot en met donderdag 19 september dagelijks om 20.00 uur bij het Koning Willem 1 College. Kaarten zijn à 12,50 euro te reserveren via musical@paleis.org.

Door Ad Pijnenburg

Het Paleiskwartier, het moet gezegd, is een bijzonder, bijna af, deel van Den Bosch, met prachtige architectuur, makkelijk te bereiken uitvalswegen, direct aan het station gelegen en op steenworpafstand van een van de gezelligste binnensteden van Nederland. Gebouwd met besparende milieu-oplossingen en duurzaamheid bepalende bouwmaterialen, maar toch? Het zijn mensen die er wonen, met hun eigen verwachtingen, afwegingen, en (voor)oordelen die wel en niet gezegd moeten worden.

Met tekstschrijfster Klazien Laansma heeft 'Pleisketier' iemand die onderlinge relaties, zoals die zich hier openbaren bij een groep medebewoners van een flat, op een karakteristieke wijze kan laten vertolken. Als tekstschrijfster schreef zij vooral zakelijke teksten maar ook fictie als ghostwriter. Klazien: "Zo schreef ik onder het Pseudoniem Emily Crawford de boeken van de Flying Doctors waarvoor ik een paar keer naar Australië reisde. Verder deed ik aan amateurcabaret in Amsterdam waarvoor ik liedjes en sketches schreef, zoals een act hoe watervogels in Amsterdam zich aan mensen aanpassen.

Klazien haar eigen ervaring, zij woont ruim 6 jaar in het Paleiskwartier, is geen fictie. Klazien: "Nee, mijn bron was het moeizaam vormgeven aan de basis-democratie van een VVE. Van vele kanten hoor ik hoe moeilijk dat kan zijn, om een gebouw gezamenlijk te bewonen en te onderhouden. In mini-vorm zie je alle mogelijke politieke vormen langskomen, ook trouwens bijna familie-achtige saamhorigheid. Het kán dus wel".

In boeiende scenes laat ze je kennismaken met wrijvingen die er al bij oplevering kunnen ontstaan: 'Van hieruit zie ik de St. Jan niet meer', 'die goederentreinen moeten verdwijnen' en 'kijk eens hier, al die duivenflatsen op mijn balkon'. Maar ook over parkeerleed, wietplantages de lift die blijft hangen, de pinautomaat perikelen, geroddel en vriendjespolitiek, eenzame ouderen, en jongeren die gewoon betaalbaar willen wonen.

Afijn, saai is het nooit! Onder aanvoering van de droge verteller Herman Van Veenendaal volgen herkenbare vaak confronterende scenes die in verlegenheid brengen, boos maken en ontroeren. Dat alles omgeven met revue-achtige songs van het muzikaal combo van Arjan van Baest en hoofdrollen van Joey Janssen, Lotte Berkers en John de Wit, vormgeving door Gert de Mulder en regie van Janneke Franke.

Meer berichten